Je straalt helemaal!

Dertien jaar geleden zat ik in een ongelofelijk diepe crisis. Zwarter dan zwart is niet te bedenken. Ik wilde niet meer leven. Mijn vrouw (Lydia) zag het aankomen en heeft me naar de huisarts gestuurd. Ik werd opgenomen in de BAVO en kreeg veel brieven en kaarten, ook vanuit mijn gemeente. 

Eén kaart blijft me altijd bij: “Heer ik begrijp U niet maar ik vertrouw U wel.” Ik wil jullie bedanken voor al de gebeden die jullie opzonden en ik wil Lydia bedanken . . . . IJsberenkoud en elke dag kwam ze naar me toe lopen, praten en huilen en bidden. 

Een aantal jaren later kreeg ik een vorm van kanker, maar werd gelukkig genezen.Kort daarna kreeg ik te horen dat onze dochter lange tijd seksueel misbruikt is als kind. Dan wil je niet bidden, dan wil je vloeken. En toch heb ik ook toen gedacht: God, U bestaat.

Wij zijn samen naar Cleansing Stream geweest en tijdens de retraite daar zag ik de hemel geopend, zaterdagmiddag tijdens het bidden met een jongen voor in de zaal. Ik weet niet of u het gebouw kent maar De Bron heeft grijze muren maar ik zag een schitterende blauwe muur, schitterende dingen. Ik dacht altijd: in tongen bidden is voor heilige mensen maar ik stond daar voor het eerst te bidden in tongen. De jongen stopte, want ik stond Gods naam groot te maken in tongen. Ik had nooit in tongen gebeden, ik wist niet eens wat het was. Lydia zei toen ik terugging naar m’n plaats: “Wat is er met jou gebeurd?! Je straalt helemaal!” “Ja, ik heb een geopende hemel gezien!”

Kort daarna toen we weer thuis waren kreeg ik een terugval. Een coach-echtpaar uit onze kerk hebben we toen gevraagd om te komen en ze hebben een aantal dingen weggebeden en verbroken. Sindsdien is dat diepe dal niet meer teruggeweest.

Ik zat nog in de WAO en die werd juist in die periode teruggedraaid naar 35%-45%, ons inkomen zou gigantisch terugvallen. Twee jaar geleden, anderhalf maand voor ik uit de WW zou gaan kreeg ik op m´n 57e en na 11 jaar zonder werk een baan aangeboden. God heeft voorzien. 

Ik werk daar nog steeds in een parkeergarage in Papendrecht en ik werd anderhalve maand geleden gevraagd teamleider te worden. Lydia zei een jaar geleden: “Is het rijbewijs niks voor jou? . . .”; het is 1 uur rijden op de brommer bij vroege en late diensten, dus erg koud ´s winters, en zodoende ben ik mijn rijbewijs gaan halen en 2,5 week geleden ben ik geslaagd!!! God heeft zo ongelofelijk veel mooie dingen gedaan.

Begin januari 2009 stond ik bij het afscheid van m´n jongere broer die aan kanker is overleden en in die periode dacht ik eraan weer meer pillen te gaan slikken, die ik onder begeleiding van de huisarts aan het afbouwen was. Ik wilde eind januari m´n recept pakken, God zei echter: “Laat maar liggen dat recept, je hebt geen medicijnen meer nodig. Je kunt je depressieve gevoelens samen met Mij aan”. Sinds januari gebruik ik geen medicijnen meer. Prijs de Heer, echt waar. Het is zo ongelofelijk wat God aan het doen is!

We kennen ook verdriet. Onze oudste dochter heeft 7 jaar geleden besloten geen contact meer met ons te hebben. We weten niet waar ze woont , via via hoorden we dat het in Amersfoort is, maar geen adres, en we weten niet hoe het gaat. Eén ding weten we wel: er komt een dag dat God de tranen van onze ogen zal drogen, de pijn zal wegdoen en Zijn liefde volledig aan ons laat zien.

John Kool